Pamiętamy o tych, którzy tworzyli Przymierze Rodzin
Przed nami Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny – czas szczególnej pamięci o naszych bliskich, a także o tych, którzy odeszli, ale pozostawili trwały ślad w życiu innych ludzi i wspólnot, do których należeli.
W Przymierzu Rodzin chcemy pamiętać o osobach, które przez lata budowały nasze Stowarzyszenie, angażowały się w jego działalność, dzieliły swoją wiedzą i doświadczeniem, wychowywały kolejne pokolenia i pomagały wyznaczać kierunki naszego rozwoju. Byli wśród nich założyciele, członkowie, dobrodzieje, nauczyciele, wychowawcy, pracownicy, absolwenci i uczniowie naszych szkół.
Ich życie, zaangażowanie i dokonania są częścią historii Przymierza Rodzin. Warto do nich wracać – nie tylko po to, by zachować pamięć o przeszłości, ale również po to, by czerpać z niej inspirację. Szczególnie ważne jest, aby młodsze pokolenia mogły poznawać ludzi, których postawa, wybory i sposób życia mogą być dla nich przykładem.
Osoby, które zostawiły trwały ślad
Chcemy przypominać sylwetki osób związanych z Przymierzem Rodzin, których życie i działalność pokazują, jak wiele można wnieść w życie innych ludzi.
Zaczynamy od wspomnień o dwóch niezwykłych kobietach – Janinie Słomińskiej i Zofii Wielowieyskiej, Członkiniach Honorowych Przymierza Rodzin i współtwórczyniach naszego środowiska.
Profesor Janina Słomińska – Członek Honorowy Przymierza Rodzin

Inka Słomińska, bo tak nazywaliśmy p. Janinę Słomińską, była jedną z osób, które wywarły wpływ na kształt Przymierza Rodzin. Należała do szerokiego grona współzałożycieli Przymierza Rodzin w roku 1983.
Była pomysłodawczynią i prowadzącą kursy dla animatorów. Wychowawcy po tych kursach stali się później pionierami w przygotowywaniu nowych kadr wychowawców.
Pani Inka przez wiele kadencji była członkiem Zarządu Przymierza Rodzin, w tym także przez 5 lat Wiceprzewodniczącą. W początkowym okresie PR, była redaktorką kilku podstawowych dokumentów o Przymierzu Rodzin takich jak: Przymierze Rodzin, Prawo Przymierza Rodzin, Rodzina i Rodzice w Przymierzu Rodzin. Są to teksty, które po ponad 40 latach są nadal aktualne.
W czasie dynamicznego rozwoju Przymierza, pani Inka – wybitny profesor nauk humanistycznych, była jednocześnie wykładowcą socjologii religii na ATK a potem UKSW. Prowadziła również w tym zakresie wykłady w filii w Suwałkach, na Słowacji oraz na Ukrainie.
W Przymierzu Rodzin dzieliła się swoją wiedzą i doświadczeniem.
Mało znana wielu osobom była jej decyzja o wstąpieniu w roku 1952 do Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu. Wiodła w tej wspólnocie ciche życie konsekrowane, które dopełniała ogromnym zaangażowaniem zawodowym i społecznym.
Była także członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej.
Zginęła tragicznie w przeddzień Wszystkich Świętych w roku 2013 – wracała z mszy świętej do domu. Jej grób znajduje się na Starych Powązkach w Warszawie. Zachęcamy, aby w tych dniach odwiedzić grób Pani Inki, zatrzymać się na chwilę modlitwy i wspomnieć osobę, która tak wiele wniosła w życie Przymierza Rodzin.

Zobacz lokalizację grobu Janiny Słomińskiej na Starych Powązkach
Pani Inka pozostanie na zawsze w naszej pamięci i wspomnieniach. Z każdym rokiem ubywa osób, które Ją znały i z Nią współpracowały.

Zofia Wielowieyska – Członek Honorowy Przymierza Rodzin
Zula Wielowieyska była u początków naszego ruchu, później Stowarzyszenia, które w 1983 roku przybrało nazwę Przymierze Rodzin.
Będąc członkiem Zarządu (aż do 2005 roku), zajmowała się głównie pieczą nad szkoleniem kolejnych pokoleń wychowawców. Podczas zebrań korzystaliśmy z jej wiedzy i doświadczenia, w wytyczaniu kolejnych kierunków naszego zaangażowania.
Co roku wizytowała obozy szkoleniowe w Wąpiersku. Ceniła młodzież i dbała o solidne wykształcenie młodych do odpowiedzialności za innych. Starała się organizować wyjazdy zagraniczne i szkolenia (np. Kurs człowieka biznesu w 1991 roku), aby młodzież miała szansę poszerzyć swoje horyzonty.
Zula miała dwie ogromne pasje: taternictwo i żeglarstwo. Była instruktorką w tych dyscyplinach. Działała równolegle w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej, z którego wyrosło Przymierze Rodzin.
W roku 2006 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej demokracji, za działalność na rzecz dialogu i dobra wspólnego.
Życie zawodowe oraz społeczne nie przeszkodziły Jej w życiu małżeńskim i rodzinnym. Miała wspaniałą, dużą rodzinę: siedmioro dzieci, kilkadziesiąt wnucząt i prawnucząt.
Zula Wielowieyska jest jedną z założycielek Przymierza Rodzin. Jej niepowtarzalna osobowość zostawiła trwały ślad w rozwoju i historii Przymierza Rodzin.

Zobacz lokalizację grobu Zofii Wielowieyskiej w Falenicy.

Ojciec Mirosław
Paciuszkiewicz SJ
Ojciec Mirosław Paciuszkiewicz SJ był naszym asystentem kościelnym w latach 1986 – 2009.
Był to czas kształtowania się Przymierza Rodzin, które powstało po stanie wojennym z Sekcji Rodzin warszawskiego KIK-u.
Ojciec, uczestnicząc w każdym zebraniu Zarządu, razem z nami świeckimi, współtworzył PR. Wspierał nas, także w trudnych chwilach, w których zdecydowanie opowiadał się za dobrem i prawdą.
Był obdarzony wyjątkowym darem koncyliacyjnym. Dzielił się z nami swoim spokojem, wiedzą i wiarą. To dzięki Jego pomocy potrafiliśmy podejmować decyzje w wielu ważnych i trudnych sytuacjach. Ojciec Mirosław był proboszczem Sanktuarium św. Andrzeja Boboli, co wiązało się z licznymi obowiązkami, jednak zawsze znajdował czas dla Przymierza, a na zebrania Zarządu zapraszał do swojego prywatnego mieszkania.
Przez kilka lat, od 2001 roku służył opieką duszpasterską na tzw. „sześciodniówkach”, czyli obozach formacyjnych dla rodzin, które organizował śp. Adam Pietrzak. Obozy te były niezwykle miło wspominane i doceniane, zarówno przez uczestników jak i Ojca Mirosława.
Ojciec Paciuszkiewicz mierzył się także z bezwzględną chorobą. Podczas pielgrzymki do Miedniewic dał nam niezwykłe świadectwo. Powiedział, że całe życie zakonne odmawiał modlitwę św. Ignacego Loyoli: Zabierz, Panie i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę moją całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś – Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twoją i łaskę, albowiem to mi wystarcza. Amen.
I dodał: właśnie teraz ta modlitwa się spełnia.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowie Ojciec Mirosław wystąpił do ks. Kard. K. Nycza o odwołanie go ze stanowiska moderatora Stowarzyszenia Przymierze Rodzin.
Odwołanie nastąpiło 29.04.2009 roku, a my, członkowie tamtejszego Zarządu, przekazaliśmy Ojcu nasze podziękowanie:

Droga kapłańska O. Mirosława była bardzo ciekawa.
Święcenia kapłańskie przyjął w 1954 roku w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, gdzie przez 11 lat był wychowawcą i wykładowcą w Niższym i Wyższym Seminarium Duchowym. W tym czasie studiował polonistykę na KUL-u, a dyplom odebrał w 1958 r.
We wrześniu 1971 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, aby po 11 latach złożyć uroczyste śluby zakonne. Podczas formacji zakonnej został doktorem teologii w ATK.
O. Mirosław jako pierwszy w Polsce, zorganizował duszpasterstwo par niesakramentalnych, dzięki któremu, wiele osób znowu przybliżyło się do Pana Boga. Było również autorem wielu książek i artykułów poświęconych tej tematyce.
Był otwarty na ludzi i starał się dzielić Wiarą, Nadzieją i Miłością.
Ojciec Mirosław Paciuszkiewicz SJ w styczniu 2010 roku został odznaczony przez nasze środowisko tytułem Honorowego Członka Przymierza Rodzin.

Zobacz lokalizacje grobu Ojca Mirosława Paciuszkiewicza
Pamięć, która łączy pokolenia
To tylko kilka wspomnień o osobach, które tworzyły Przymierze Rodzin. Chcemy zachować pamięć o nich i ich historiach – zarówno dla tych, którzy mieli szczęście je poznać i z nimi współpracować, jak i dla tych, którzy dołączyli później. Niezwykłych ludzi związanych z Przymierzem Rodzin było wielu. Każdy z nich pozostawił po sobie coś, co warto ocalić od zapomnienia.
Przygotowaliśmy również listę miejsc pochówku osób związanych z Przymierzem Rodzin – założycieli, dobrodziejów, członków, nauczycieli, pracowników, absolwentów i uczniów naszych szkół oraz innych osób z naszego środowiska.
Zobacz listę grobów osób związanych z Przymierzem Rodzin
Odwiedzając groby, możemy zatrzymać się na chwilę modlitwy i pamięci. Na grobach osób związanych z Przymierzem Rodzin można zostawić specjalnie przygotowaną kartkę z modlitwą. Można ją samodzielnie wydrukować lub otrzymać w sekretariacie Stowarzyszenia i w naszych szkołach.
Pamiętajmy o tych, którzy byli przed nami. Ich życie i zaangażowanie są częścią historii, którą wspólnie tworzymy.