Rozpoczęły się wakacje – czas wyjazdów, odpoczynku i spotkań. My również zapraszamy do wakacyjnej podróży! Przeniesiemy się nieco w czasie i odwiedzimy miejsce, które wielu z nas kojarzy się z przyjaźniami na całe życie, niezapomnianymi przygodami, zabawnymi anegdotami, ale także z ważnymi rozmowami, czasem refleksji i decyzjami, które nieraz wyznaczały dalszą drogę. To Dom Przymierza Rodzin w Podkowie Leśnej kryje w sobie wiele takich historii. Zanim po gruntownym remoncie ponownie otworzy swoje drzwi, chcemy wrócić do kilku z nich. Dla jednych Czytelników będą ciekawostką, dla innych – miłym wspomnieniem. Wrócimy też do nieco bliższych wydarzeń, tych z ostatnich tygodni. Zajrzymy za kulisy Dobroczynnej Aukcji Dzieł Sztuki oczami młodych wolontariuszy, a także poznamy osoby, które w tym roku zostały wyróżnione za swoją społeczną postawę, zaangażowanie i służbę innym. To dobry moment, by podziękować wszystkim, którzy od lat i teraz współtworzą Przymierze Rodzin. Zachęcamy, by usiąść wygodnie i wyruszyć z nami w podróż!   Aktualności   Dom Przymierza Rodzin w Podkowie Leśnej 🏡 Podróż do domu pełnego wspomnień Dom w Podkowie Leśnej przez lata był świadkiem spotkań, rekolekcji, warsztatów i rozmów. Każdy, kto spędził tam choć kilka dni, wyjeżdżał z własną historią. Przed ponownym otwarciem domu po remoncie poprosiliśmy kilka osób o podzielenie się wspomnieniami. Oto niektóre z nich.   💬Kiedy będziesz znowu tutaj ze swoim Przymierzem?… czyli półka, która była przymierzowym telegrafem. 😉 – ks. Marcin Żurek   📖 “Dom Przymierza w Podkowie Leśnej był od początku mojej działalności w Przymierzu (gdy jeszcze byłem świeckim studentem) takim miejscem, do którego można było po prostu wziąć grupę i przyjechać – na dzień lub więcej. Trzeba było tylko odpowiednio wcześniej zapisać się w grafiku, bo chętnych było bardzo wielu. Poza tym, że odbyłem tam niezliczoną liczbę spotkań, kursów i rekolekcji, dwie rzeczy szczególnie zapadły mi w pamięć.     💌 Pierwsza, to, że znalazłem kiedyś tam na półce kartkę w formie listu, na której jakaś dziewczynka – na oko 8-letnia – napisała (nie powtórzę błędów ortograficznych 😉): „Cześć Ania, kiedy będziesz znowu tutaj ze swoim Przymierzem, bo ja z moim Przymierzem będziemy tutaj w lutym”. Zorientowałem się, że półka w tym domu służyła jako swoisty telegraf między różnymi ośrodkami Przymierza. ⛪ Drugie moje wspomnienie to moja prymicja. Pamiętam, że wtedy poczułem ogromne wzruszenie – w tym domu dane mi było zmienić miejsce sprzed ołtarza w kaplicy (gdzie przyjeżdżałem jako pomocnik i wychowawca) na to za ołtarzem (już jako kapłan). Bardzo się cieszę, że będę mógł wrócić do tego domu, z którym wiąże mnie tak wiele wspomnień i emocji.”   😄Nie więcej niż pięćdziesiąt osób… – Michał Kruś   📚 “W latach 90. prowadziłem kursy językowe w parafiach, przy których działały Terenowe Ośrodki Przymierza Rodzin. W ramach tej działalności dwa lub trzy razy w roku organizowaliśmy obozy językowe dla dzieci i licealistów w Podkowie Leśnej. Obozy te gromadziły uczestników zarówno z Przymierza, jak i spoza niego – dzieci uczęszczające na parafialne lektoraty. Oto kilka moich wspomnień z tego okresu. 📞 1. „Nie więcej niż pięćdziesiąt osób…” W trakcie obozu dostałem telefon od pani Izy. – „Michał, mam dla Ciebie wspaniałą wiadomość” – w głosie pani Izy czuć było energię. Znałem ją na tyle dobrze, że to mogło oznaczać kłopoty. 😅 – „Zatem zamieniam się w słuch.” – „W sobotę przyjedziemy do Ciebie z panią Korbońską, dzieci się z nią spotkają. Poza tym spotkanie może być po angielsku – ona przecież na stałe mieszka w USA.” – „To rzeczywiście super wiadomość” – stwierdziłem, choć w głowie wciąż zastanawiałem się, czy aby na pewno dobrze odczytałem entuzjazm pani Izy. Już kończyliśmy rozmowę, gdy Iza dodała jeszcze jedno zdanie: – „Wiesz, i kilka osób wpadnie z nami.” – „Ciociu, a ile?” – spytałem tylko. W odpowiedzi znów usłyszałem jeszcze więcej zapału: – „Nie, no więcej niż 50, to nas nie będzie…” 😂 ❄️ 2. Pewnej zimy na naszym obozie dominowała grupa dzieci z Woli z parafii św. Wojciecha. Dom trząsł się w posadach. 😄 Delikatnie rzecz mówiąc, chłopcy nie należeli do najgrzeczniejszych. Ostatniego wieczora, jak mam to w zwyczaju, powiedziałem, że żadnej zielonej nocy nie będzie, gdyż taka noc kojarzy mi się głównie ze zniszczeniami. Aby przejść do konkretów, oznajmiłem, że przed snem zbieram od wszystkich pasty do zębów. 🪥 Nie pamiętam, jak miał na imię twórca tych słów, ale na całe życie zapamiętam ich brzmienie:💬 „Ale głupi pan…” 😂 Wierzcie mi lub nie, to był największy komplement, jaki w życiu usłyszałem. W słowniku dzieciaka z Woli wyobrażam sobie co najmniej sto określeń, które mogły paść od razu. „Głupi pan” brzmi naprawdę cudownie.   Poza obozami językowymi bywałem z klasą na wyjazdach integracyjnych w Podkowie, a raz nawet na rocznicy I Komunii Świętej. 🧭 3. Nigdy nie zapomnę podchodów z jednego z tych wyjazdów. Zamiast się chować, położyłem się w krzakach na ziemi, plecami do ścieżki. W pewnym sensie mnie nie znaleziono, ponieważ dzieci stwierdziły, że w krzakach leży jakiś pijak i bały się podejść. 😅 Tym „pijakiem” okazał się ich wychowawca!   🌧️ 4. Innym razem robiliśmy bieg na krepinkę. Zielona krepinka oznaczała skręt w prawo, a czerwona – w lewo. 🟢➡️ 🔴⬅️ Grupa uciekająca rozłożyła krepinki i ukryła się, a potem… spadł deszcz. 🌦️ Po nim wszystkie krepinki były już w jednakowym kolorze.” 🤷‍♂️😂     Jak w domu! – Jakub Głombiewski   🏡 “Moje wspomnienia związane z Domem Przymierza Rodzin sięgają roku ’89, może ’90, kiedy to wybraliśmy się całym naszym gdańskim ośrodkiem na wyjazd formacyjny. ✨ Był to mój pierwszy kontakt z tym miejscem. Potem wracałem tam wielokrotnie – najpierw jako uczestnik wyjazdów, a później jako kadra. ❤️ Niezwykle podobało mi się, że Przymierze Rodzin posiada swój dom, swoje miejsce, gdzie wszystkie ośrodki mogą przyjechać i czuć się jak u siebie. 🍽️ Szczególnie zapadła mi w pamięć formuła wspólnego przygotowywania posiłków („wacht”) oraz sprzątania. 🧹 Takie małe rzeczy pięknie budowały relacje i uczyły odpowiedzialności. Pamiętam swój ostatni pobyt – rekolekcje z ks. Marcinem Żurkiem, podczas których na wyjeździe na basen doznałem urazu kolana. W Domu Przymierza nawet choruje się znakomicie i porusza z usztywnioną nogą – no właśnie… jak w domu. 😊 🤝 Z Domem w Podkowie Leśnej wiąże mnie mnóstwo pięknych wspomnień i relacji, które pomimo upływu czasu wciąż trwają. Przyjaźnie sprzed 20–30 lat przerodziły się w bliskie więzi – dziś zaprzyjaźnione są już również nasze własne rodziny. Dlatego zachęcam do wsparcia tego pięknego projektu, dzięki któremu kolejne pokolenia będą mogły budować i rozwijać wartości, które Przymierze Rodzin zasiewało w naszych sercach. To w końcu nasz wspólny Dom.” 📖 To tylko kilka z wielu historii, które przez lata tworzyły Dom Przymierza Rodzin w Podkowie Leśnej. 📲 Kolejne wspomnienia będziemy publikować na naszej stronie internetowej oraz w wakacyjnym cyklu na Facebooku. ☀️ A już wkrótce wspólnie będziemy pisać nowe rozdziały historii tego wyjątkowego Domu.   Aby dołożyć swoją cegiełkę do tego dzieła, remont Domu Przymierza Rodzin w Podkowie Leśnej cały czas można wesprzeć darowizną. 🤝 Wpłat można dokonywać poprzez stronę internetową Wspieraj nas – Przymierze Rodzin lub przelewem bankowym z tytułem: „DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE – DOM W PODKOWIE LEŚNEJ” numer konta: 56 1090 1030 0000 0001 4657 0656. Można również dołączyć do zbiórki na windę, która sprawi, że Dom stanie się jeszcze bardziej dostępny dla wszystkich.🛗💙 Wydarzenia   Doceniamy tych, którzy służą innym Stowarzyszenie Przymierze Rodzin od lat wyróżnia osoby, które bezinteresownie angażują się w życie innych i swoich lokalnych wspólnot. W tym roku nagrody za działalność społeczną otrzymali nasi wychowawcy-wolontariusze: 🏅Weronika Stolarczyk 🏅Zofia Świeżewska 🏅Szymon Rojek To dzięki ich zaangażowaniu, poświęconemu czasowi i trosce o młodych ludzi możliwe jest budowanie wspólnoty opartej na zaufaniu, odpowiedzialności i służbie. Nagrody zostały wręczone podczas Mszy Świętej kończącej pielgrzymkę Przymierza Rodzin do Miedniewic. Zakończenie roku w Terenowym Ośrodku Przymierza Rodzin przy parafii bł. Władysława z Gielniowa W parafii bł. Władysława z Gielniowa uroczyście zakończyliśmy kolejny rok działalności Terenowego Ośrodka Przymierza Rodzin. To wspólnota, która nieustannie się rozwija, a jej siłą są zaangażowani młodzi wychowawcy prowadzący grupy. W uznaniu ich całorocznej pracy i świadectwa wręczono nagrody „Filary TOPR”. Podczas spotkania ks. Marcin pobłogosławił kadrę, powierzając Bogu czas wakacyjnych wyjazdów i posługi. W te wakacje organizujemy aż osiem obozów – od górskich szlaków, przez jeziora, aż po Litwę. Modlimy się o bezpieczne podróże, dobrą pogodę, piękne spotkania i wiele wartościowych doświadczeń dla wszystkich uczestników. Wyróżniliśmy także uczniów kończących szkołę podstawową i liceum 🎓, którzy swoją postawą społeczną pokazują, że warto dostrzegać potrzeby innych i angażować się na rzecz wspólnoty. Nagrody otrzymali: 🏅Alicja Babik 🏅Barbara Brzozowska 🏅Małgorzata Kot 🏅Nina Lewczuk 🏅Leon Otmianowski 🏅Krystyna Sawicka 🏅Magdalena Silko Uroczystość wręczenia odbyła się podczas zakończenia roku szkolnego. Wszystkim nagrodzonym dziękujemy za świadectwo zaangażowania i służby drugiemu człowiekowi – wartości, które wspólnie budujemy w Przymierzu Rodzin. 💙 Już wkrótce poznamy także laureatów Nagrody im. Edmunda Bojanowskiego „Serdecznie Dobry Człowiek” 🌟, przyznawanej nauczycielom naszych szkół za szczególną postawę wychowawczą. Wyniki tegorocznej edycji zostaną ogłoszone 25 sierpnia podczas dorocznego spotkania nauczycieli szkół Przymierza Rodzin. Wydarzenia   Dobroczynna Aukcja Dzieł Sztuki – za kulisami 🎨🎨 Za nami kolejna Dobroczynna Aukcja Dzieł Sztuki. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do jej organizacji i sukcesu – artystom, uczestnikom licytacji, wolontariuszom, pracownikom, Muzeum Ziemi za gościnność oraz wszystkim osobom wspierającym to wydarzenie. ❤️ Dzięki Waszemu zaangażowaniu dochód z aukcji zostanie przeznaczony na wsparcie świetlic środowiskowych Przymierza Rodzin w Kutnie i Rawie Mazowieckiej. Zapytaliśmy naszych wolontariuszy, jak wspominają udział w aukcji i czym było dla nich to wyjątkowe doświadczenie. Choć większość gości nie miała okazji tego zobaczyć, za kulisami trwała intensywna praca. Wolontariusze z ogromną starannością przygotowywali i pakowali wylicytowane obrazy, dbając o to, aby mogły bezpiecznie trafić do nowych właścicieli. Wszystko musiało przebiegać sprawnie i z dużą ostrożnością.   Na zapakowanie każdego obrazu mieliśmy najwyżej trzy minuty – odpowiada Zuzanna. – Każde dzieło wymagało indywidualnego podejścia. Trzeba było działać bardzo szybko, a jednocześnie z ogromną ostrożnością, żeby niczego nie uszkodzić.   W tym samym czasie kolejny obraz musiał już czekać gotowy do prezentacji.   – Kilka razy łapałem się na tym, że gorączkowo sprawdzałem, który obraz jest następny – wspomina Leon. – Oddawałem jeden obraz do pakowania i już musiałem być gotowy z kolejnym.   Dzięki dobrej organizacji i współpracy całego zespołu 💪 aukcja przebiegała płynnie. Każdy wolontariusz wykonywał inne zadanie, po kilku pierwszych licytacjach wszystko zaczęło działać jak dobrze zgrany zespół. 🤍   – Najpiękniejsze było to, że każdy znalazł dla siebie miejsce. Jedni świetnie radzili sobie z organizacją, inni zachowywali spokój, gdy komuś zaczynało go brakować. Niesamowicie patrzy się na to, jak ludzie uzupełniają się swoimi talentami – Zuzanna.       – Większość z nas już się znała, więc praca była też okazją do spotkania ze znajomymi – Karol.         – Na początku trudno było wszystko pogodzić, ale kiedy każdy wiedział, za co odpowiada, praca szła naprawdę sprawnie – Faustyna. A kiedy ostatni młotek ucichł, praca wolontariuszy wcale się nie skończyła. – Najmilej wspominam właśnie sprzątanie po aukcji – odpowiada Karol. – Nie trzeba już było przejmować się oficjalną częścią wydarzenia i można było po prostu rzucić się w wir pracy.   Nie zabrakło też zaskoczeń.   Kilka obrazów, które sam najchętniej powiesiłbym u siebie, w ogóle się nie sprzedało. To pokazało mi, jak różne potrafią być gusta. – Leon   Zapytani o to, co wynieśli z udziału w aukcji, młodzi wolontariusze najczęściej mówili o doświadczeniu współpracy i poczuciu, że ich wysiłek miał konkretny cel.   – To dla mnie bardzo ważne, żeby robić rzeczy dobre i piękne. Cieszę się, że mogłam choć trochę przyczynić się do funkcjonowania świetlic Przymierza Rodzin. Pomaganie dzieciom jest szczególnie bliskie mojemu sercu – mówi Zuzanna.       – Taka „cicha” praca przy takich wydarzeniach jest naprawdę potrzebna. Nie zawsze jest najłatwiejsza, ale cieszę się, że mogłam dołożyć swoją cegiełkę – Faustyna.     Dobrze jest zobaczyć takie wydarzenie od drugiej strony. Czuję, że moja praca naprawdę komuś pomoże. Chętnie wrócę na kolejną edycję aukcji. – Leon   Mamy wspaniałą młodzież! Wolontariusze mówili o satysfakcji z dobrze wykonanej pracy, o radości ze współpracy z innymi i o przekonaniu, że nawet praca wykonywana za kulisami ma ogromne znaczenie. DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM WOLONTARIUSZOM! 💛 Wydarzenia   Zapisz w kalendarzu 7 sierpnia Wspomnienie liturgiczne bł. Edmunda Bojanowskiego. Zachęcamy do modlitwy za wstawiennictwem naszego Patrona:   Boże dziękujemy Ci za naszego patrona, bł. Edmunda Bojanowskiego. Za Jego wstawiennictwem prosimy, abyś wspomagał nas w zadaniach, które stawiasz przed Przymierzem Rodzin. Daj nam odwagę do pójścia za Tobą, otwarty umysł zdolny rozpoznawać Twoją obecność i działanie w świecie. Daj nam gorliwe serce zdolne podjąć bezinteresowną służbę na Twoją chwałę i dla pożytku bliźnich. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen 25 sierpnia doroczne spotkanie nauczycieli szkół Przymierza Rodzin Facebook Stowarzyszenie Przymierze Rodzin   Stowarzyszenie Przymierze Rodzin ul. Nowogrodzka 51, 00-695 Warszawa